Daylani
RÖLLICH, DAYLANI S. The founder of the Beautiful Day Foundation passed away on February 20, 2006 after a long and hard fight with Breast cancer. Daylani was born in Manila, Philippines on October 13, 1973. She is survived by her husband Christiaan, her parents Dan and Fanny, and her siblings Dayward and Daynabelle. She met her husband in Los Angeles. They married on June 30, 2001. Five months later, on December 4, 2001 she was diagnosed with this horrible affliction. Daylani was known for her radiant smile, her infectious laughter, her thoughtfulness, but most of all her strength and courage to keep fighting till the end. Visitation is on Friday, February 24, 2006 from 6.30 - 10pm, with a vigil at 7pm at Rice Mortuary 5310 Torrance Blvd. Torrance, CA 90503. The funeral mass will be on Saturday, February 25 at 10am at St. Lawrence Martyr Catholic Community 1900 South Prospect Avenue, Redondo Beach, CA 90277. Burial service will follow at Green Hills Memorial Park 27510 S. Western Avenue, Rancho Palos Verdes, CA 90275.

View current weather.

Memories Timeline

View the Timeline

Guestbook

  1. beste Christiaan, mieke en albert, na het zien van de clip besef ik hoe pijnlijk jullie verlies moet zijn,gecondoleerd met haar overlijden en veel sterkte bij het verwerken van deze tragedie.Hoe ga je verder na deze treurige episode. Ik wens jullie sterkte en vitaliteit om hier mee om te gaan, vriendelijke groet hans verwoerd. (schilder/docent)

  2. Beste Christiaan, lieve zoon van Mieke en Albert! Onze gedachten zijn nu bij jullie in dit droeve moment van onafwendbaar afscheid moeten nemen van Daylani. Lang is het al weer geleden dat de onbarmhartige boodschap van haar ziekte, kort na jullie huwelijk (wat had jij een goede smaak bij de keuze van deze echtgenote), ook ons bereikte.We leefden op grote afstand mee met jou en (in ons geval dichterbij) met jouw ouders, haar schoonouders.Achteraf bezien lijkt de beschikbare tijd door jullie allemaal maximaal benut.De zeer treffende video maakt duidelijk dat een prachtig mens lijfelijk niet meer tussen ons verkeert. Een twijfel over de zin van haar vroegtijdige dood en over de zin van het verdriet van haar dierbaren is toch zeker aanwezig. Een vast geloof in een goede hogere macht en in de goede bedoeling van ons aards bestaan worden vandaag zeker op de proef gesteld. Maar ook een verklaring dat dit “de natuur” is kan niet voldoen. Hoe dan ook, ik geloof dat ze voortleeft; de vorm is onduidelijk, het is een tastend geloof. De herinnering aan Daylani en aan haar daden zal zeker nog lang blijven. Voor Daylani vertrouw ik vandaag nog op een gang naar het Paradijs “In Paradisum deducant te angeli” zingen katholieken dan(May the angels lead you into paradise; may the martyrs greet you at your arrival and lead you into the holy city Jerusalem).Wij wensen jou, Christiaan, speciale kracht toe in deze periode.”Stil maar, wacht maar, alles wordt nieuw: de Hemel en de Aarde! Een oprechte deelneming in jullie verdriet, Peter en Marianne Koopman.

  3. Lieve Christiaan en lieve Families, Reeds eerder heb ik je/jullie mijn condoleances gestuurd, maar in dit prachtige monument aan Daylani wil ik het volgende toch graag kwijt: What is dying? A ship sails and I stand watching till she fades on the horizon, and someone at my side says “She is gone”. Gone where? Gone from my sight, that’s all; she is just as large as when i saw her… The diminished size and total loss is in me, not in her, and just at the moment when someone at my side says “she is gone”, there are others who are watching her coming, and other voices take up a glad shout; “there she comes!”…and that is dying. Bishop Brent. Het is koud vandaag…….

  4. Beste Christiaan, we kennen elkaar wel niet maar hierbij wens ik je veel sterkte. alles wat je zegt op zo n moment klinkt zo clichmatig. ik hoop dat je de kracht hebt verder te gaan en ik zou het leuk vinden je eens te ontmoeten. liefs andr je achterachterneef AFSCHEID Hoezeer heb ik gevoeld wat afscheid heet. Of ik het weet: iets donkers dat je dreigen komt, een gruwzaam iets dat wat men mooit verbond, nog n keer toont en aanreikt en verscheurt. Hoe weerloos was ik toen ik moest aanschouwen dat het me riep en me liet gaan en achterbleef als waren ‘t alle vrouwen en klein nochtans en wit. ‘t Was enkel dit: een wenk niet meer tot mij gericht, een heel stil verder wenkend teken, niet te verklaren haast: een pruimenboom wellicht waaruit een koekoek haastig is geweken. Rainer Maria Rilke

  5. In 1999 heb ik Christiaan in LA bezocht. Ik was benieuwd hoe zijn leven daar was en ook of hij door LA veranderd zou zijn. Wie ik daar aantrof was een Christiaan die ik al kende; scherp, ambitieus en vol humor. Maar ik ervaarde ook een Christiaan die ik nog niet kende. Een Christiaan vol liefde, vol passie en vooral tederheid. Allemaal gericht op Beautiful Daylani. Vanaf het moment dat ik aan haar op het vliegveld voorgesteld ben, had ze mij eigenlijk al veroverd met haar lach en uitstraling. Zo duidelijk waarom Christiaan zo gek op haar is. Tijdens die vakantie zag ik (eindelijk) voor t eerst echte liefde van dichtbij. Bedankt voor de inspiratie en het voorbeeld. Chris, veel sterkte en pas goed op jezelf. Daylani, be at peace among the other angels. xxx BPR

  6. Hello Dude, I’m trying to think something appropriate to say, but I can’t think of anything. I remember that night we all spent together at that bar in Hollywood (right after Delani’s check up)remember, we all laughed and we were happy. I remember when she called you my Hero, well Chris you became mine and Lizzy’s too I love you Crhistiaan and I can’t tell you how much grief I have in my heart. I will always remember Delany for that moment of joy we all spent together and her great laughter. Daniel AND lizzy

  7. Beste Christiaan, Via je ouders heb ik de afgelopen jaren met jullie meegeleefd. Ook de film gezien. Ik heb een diep respect voor de wijze waarop Day en jullie en met haar ziekte zijn omgegaan. Gedurende zo veel jaren. Ik wens jullie bij de verwerking dezelfde kracht toe. STANDBEELD Een lichaam, blind van slaap, staat in mijn armen op. Ik voel hoe zwaar het gaat. Dodepop. Ik ben een eeuwigheid te laat. Waar is je harteklop? De dikke nacht houdt ons bijeen en maakt ons met elkaar compact. ‘Om Godswil laat mij niet meer los; mijn benen zijn geknakt’, fluister je aan mijn borst. Het is of ik de aarde tors. En langzaam kruipt het mos over ons standbeeld heen. Gerrit Achterberg

  8. Beste Christiaan, Ik heb je vrouw n keer mogen ontmoeten, toen je voor vakantie in nederland was. Ik zag aan jullie beide dat jullie heel gelukkig met elkaar waren. De afgelopen tijd heb ik met afgrijzen en bewondering jouw e-mails gelezen, waarin je jullie gevecht met Daylani’s ziekte beschrijft. Wat is het oneerlijk dat dit jullie moest gebeuren. Ik wil jou heel veel sterkte wensen met het verlies van je vrouw. Koester alle mooie herinneringen die je samen met haar hebt gehad. Lars

  9. Lieve Christiaan, Ik heb dit weekend veel aan jullie moeten denken en hoop dat het afscheid van Daylani mooi en waardig is geweest. Ik heb uit een mail van Albert begrepen dat ze op een bijzondere plek ligt, waarvan ik hoop dat jij je daar in goede verbondenheid met Daylani kunt voelen. Het uitzicht op de haven dat Albert beschreef en de boom die dicht bij haar staat brengen haar voor mijn gevoel dichtbij de natuur, wat zo goed past bij de zuivere uitstraling die zij altijd had. Ik heb de site bekeken en met ontroering naar de herinneringsfilm van Daylani gekeken. Nogmaals wil ik je mijn respect betuigen voor de ongelofelijke liefdevolle manier waarmee jij altijd naast haar hebt gestaan. Ik wens je de komende tijd heel veel sterkte, kracht en liefde toe om je door deze moeilijke tijden heen te brengen. Dat wens ik natuurlijk ook voor jouw en Daylani’s familie. Zoals al eerder gezegd zal ik binnenkort contact met je opnemen om te horen hoe het gaat. Veel liefs, Frank Krom

  10. To Daylani’s family: This is a very shocking news for me (as I found out about this today March 28). I accidentally saw a good friend from High School and she said that she was able to read an article about Daylani being a cancer survivor which I prayed that this couldn’t be the Daylani that I knew. Daylani and I were good friends when we were still in high school. We never had the chance to communicate when she left for the U.S. Even though we did not have that chance, her memories and our great friendship stay and will forever stay in my heart. My condolences, Christine Espejo Paco Catholic School Manila, Philippines

  11. Condolences to Daylani’s family. Although we weren’t able to continue our friendship when she migrated to the US after high school, it was a privelege knowing such a good & fun loving person like her. It just saddens me that I wasn’t able to make contact with her sooner when I saw her article on breast cancer a few months back. I know that Daylani has had a very fulfilling life and I wish her & her family peace, now that she has the Lord by her side. Paco Catholic School 1995

  12. Lieve Christiaan, Wij wensen jou alle kracht en steun toe bij het verlies van Daylani. Wat had jij er een plezier in om iets voor haar te doen, en dat heb je altijd met heel je hart gedaan. Afscheid Niet sta je er altijd voor open als alles mis lijkt te lopen. Veel verdriet, veel pijn zal de zon er ooit nog zijn. Denk dan aan de lente als alles weer gaat bloeien. Zo zal ook de levenslust weer groeien. Neem de tijd voor afscheid en verdriet, maar vergeet de mooie dagen niet. 3 maart 2006 Hans, Simona, Melissa en Rick

  13. condolence to santos family and christian, i know daylani from her younger days in manila philippines. her family and my family living in the same street somewhere in makati. as young daylani, i remember she is very bright and smart. she made complete my childhhod days. since they left to US never heard of her again, i dont know if her family still remembers me and my family, her mom as fondly known as aling fanny, her kuya dayward, and her younger sister daynabelle (they are kind family) so sad that i just happened to know this time and she already passed away. when i watch the video my tears cant stop falling. i just dream of her today and i searched the net. i know my dear friend you are happy now that you fulfilled life before you leaved us. i truly missed and love you so much. so journ. marife giman bahrain specialist hospital kingdom of bahrain

  14. Rod and I are devastated by all the losses, but find great inspiration in how Daylani conducted her life. We will forever celebrate her loving spirit.

  15. I was shocked when I read my email.I was Daylani’s classmate at Paco Catholic School-3rd year. She was such a sweet lady and love’s to go to disco houses. We used to stay at Joy Larusacain’s house.After our High School days, I never heard anything from her again.My condolences to her family.

  16. To Santos family and Christiaan, It is with deepest regret and sorrow that I had the chance to find out about my high school BEST FRIEND this way after so many years of searching for her.Daylani and I continued to get in touch up to a few years after she left the Phillippines.We had the most enjoyable group in high school,about 5 of us but DAY(as I fondly call her) and I were the closest in the group.I have been her confidante during her struggle in her first few years in the US and how I wish that I could be with her that time.I did promise her that I’m going to see her someday when I finish my nursing degree as I will have a very good chance of gettting a US immigrant status.But fate sent me to Europe first(Wales,England) and I specialized in breast and colorectal cancer.While there,my thoughts about DAYLANI never went away.I’m not in touch with any of our common friends in highschool anymore so I tried the internet at one point but did’nt get accurate details so I decided to pursue this task when I go to US.I came to New York in May,2002 and since then has been very excited to see her once again.But as a new comer w/ no friends and family,I have first to do a bit of adjustment and get settled.At this time,my now present best friend Erma( who was in the same high school as us) is residing in California and I keep asking her to look for DAY.Then,my father became ill and I have to go back and forth to the Phillippines to take care of him.On the day that he passed away,I heared about DAYLANI’s demise which broke my heart even more.I truly regret the fact that I wasn’t able to see her alive again especially that I took care of similar patients.Her KUYA DAYWARD is a witness to our close friendship.I love her so much and GOD knows how often she is in my thoughts.I would always treasure the great times we spent together.A GREAT GIRL indeed!!!

  17. Dear Chrstiaan, It is hard to vind the wright words to say, but we feel your pain. We have never met but maybe in the near future we can sit down and talk. We wish you all the strenght and hope that your memories of Day will stay with you forever. Richard and Joycelyn de Vries.

  18. My deepest condolences to Daylani’s family. We all are going to miss her, and her beautiful smile very much. She was such a hero and inspiration. Rest in peace dear Day. Love, Lilly with family

  19. I did not know Daylani, I just came across her obituary. I wanted to say how very sorry I am for your loss. She was so very young, just a year younger than me. I cried when watching her video tribute. Again, my condolences – she seemed like a wonderful, vibrant person.

  20. Christiaan, Ik ken Daylani en jou via verhalen van je prachtige, sterke moeder. Die ken ik via “schrijfcontacten”. De schrijfclub Heemstede 1999/2001 (?) en later via de email. Toen ik het bericht ontving heb ik, uit onmacht, heel,heel hard gevloekt. Daar heb je niets aan, maar toch. Ik wens je alle sterkte van de wereld. Groet, Jan de Jong

  21. Hallo Christiaan, Vorig jaar hebben we nog zitten kletsen in Heemstede. Ik wens jou ontzettend veel kracht toe om dit te kunnen verwerken. Aan jou heeft het niet gelegen, was dat maar zo. Klap op jouw schouders van ons in Hoorn. Van Tante Ria en George.

  22. Daylani and I were classmates last summer, and during the brief time that I’ve known here, I found a caring, sensitive and strong person in her. Her courage has been truely inspiring. You will be sorely miss by all of us your buddies, in Nursing 49… I will miss you my friend and thanks so much for the wonderful memories. My deepest condolences to Christiaan and the rest of her family.

  23. Daylani is my classmate in high school and i remembered her as a sweet person and she was always ready to lend a hand…I can not forget the laughters and tears shared during High School. Her broad smile will surely assure you of her friendship. I will surely treasure the memories shared with her. Wherever she is now, I know she is truly in the hands of her Creator. And I am blessed by having her friendship which I know ill trancend till next life after. So long my friend till we meet again.

  24. i was a high school classmate (paco catholic school) of daylani back here in the philippines. we just learned about her untimely demise through facebook. we are so sorry about what happened to her at a very young age. just last week while i was fixing my closet, i found a picture of ours taken during a retreat (yr 1987) at maryhill. maybe its her way of telling me to reminisce about our good times together. i suddenly remembered her as a very jolly girl and as someone who’s got a very contagious laughter . wherever you are now, day… you are greatly missed! we love you!

Sign the Guestbook, Light a Candle

Sign the Guestbook